شاهنامه نسل نو

در «شاهنامه نسل نو» کوشیده‌ام روایت‌ها همچنان وفادار به ابیات شاهنامه و جانِ سخن فردوسی بزرگ بماند؛ همان داستان‌ها، همان شکوهِ حماسه و همان روحی که هزار سال است در این اثر جاودان می‌تپد. در کنار این وفاداری، تلاشی آگاهانه نیز انجام داده‌ام تا آنجا که امکان دارد، واژه‌ها رنگ و بوی بیگانه نداشته باشند و زبان روایت هرچه بیشتر به پارسی ناب نزدیک شود.

این کار برای من تنها یک دگرگونی زبانی نیست، بلکه ادای احترامی است به راهی که فردوسی پیمود؛ راهی برای پاسداشت زبان پارسی. از همین رو، در روایت‌های «شاهنامه نسل نو» کوشیده‌ام واژه‌هایی برگزینم که با ریشه‌های کهن پارسی هم‌خوان‌تر باشند و آهنگشان یادآور همان زبانی باشد که در دل شاهنامه می‌تپد.

اگر در این روایت‌ها زلالی و استواری زبان احساس می‌شود، آن از همین کوشش است؛ کوششی که با مهر به شاهنامه و زبان پارسی در «شاهنامه نسل نو» پیش گرفته‌ام تا این داستان‌های جاودانه با زبانی هرچه نزدیک‌تر به روح پارسی برای نسل امروز روایت شوند.